⏳ Leestijd 6 minuten

Sommige veranderingen merk je pas op wanneer iets wat jarenlang vanzelfsprekend was, ineens niet meer lukt. Bij Pip, de Weimaraner van dierenarts Sander en zijn vrouw Rianne, is dat het springen in de auto.

Pip is inmiddels bijna 13 jaar en natuurlijk merken we dat ze ouder wordt. Maar juist bij iets eenvoudigs als instappen in de auto zien we hoe snel haar mogelijkheden veranderen.

Twee auto’s, twee verschillende uitdagingen

Wij hebben thuis twee auto’s: een Volvo XC70 en een Ford Fiesta. Voor Pip is er nogal een verschil tussen die twee. De Volvo heeft een best gemakkelijke instap. En natuurlijk heeft die achterin voldoende ruimte om echt in te springen. De Ford is korter en Pip moet meer omhoog en in een soort bak springen om in de kofferbak te komen.

Dat ging jarenlang prima. Tot ongeveer een jaar geleden.

We merkten dat Pip steeds meer moeite kreeg om in de Ford te springen. Eerst ging het nog met wat aarzeling, maar uiteindelijk lukte het haar helemaal niet meer zelfstandig. Daarom kochten we een loopplank. Een eenvoudige oplossing, waardoor ze toch gewoon mee kon blijven gaan.

Gelukkig hadden we ook nog de Volvo. Daar sprong ze zonder problemen in.

Tot ook de Volvo moeilijk werd

Ongeveer een maand geleden veranderde dat. Pip begon ook moeite te krijgen met het springen in de Volvo. Soms probeerde ze het nog wel, maar lukte het haar niet om voldoende kracht te zetten.

Een paar keer viel ze zelfs achterover wanneer ze probeerde omhoog te springen. En hoe goed we ook opletten, soms waren we net niet snel genoeg om haar op te vangen. Gelukkig lijkt Pip inmiddels zelf ook te begrijpen dat springen niet meer zo gemakkelijk gaat. Ze zet nu haar voorpoten op de rand van de auto en wacht tot we haar helpen met de rest.

Maar inmiddels pakken we ook voor de Volvo gewoon de loopplank. en als die niet mee is, dan tillen we haar. Gelukkig is ze ongeveer 20kg en dat is prima te doen.

Is het artrose? Nee, bij Pip niet

Bij een oudere hond die steeds moeilijker beweegt, denk je misschien al snel aan artrose. Dat deden wij natuurlijk ook.

We hebben Pip onderzocht en röntgenfoto’s gemaakt. Maar bij haar vonden we geen aanwijzingen dat artrose of pijn de oorzaak is van het probleem. Ook de fysiotherapeut keek met ons mee en ook zij zag geen aanwijzingen op artrose.

Bij Pip speelt iets anders.

De aansturing vanuit haar zenuwstelsel naar de spieren werkt niet meer zoals het zou moeten. Ze wil de beweging wel maken, maar haar lichaam kan die niet meer goed genoeg uitvoeren. En dat is soms best confronterend om te zien.

Want in haar hoofd wil Pip nog steeds gewoon mee. Ze staat klaar bij de auto, net als altijd. Alleen haar lichaam werkt niet meer helemaal mee. Ze staat ook helemaal klaar om mee te gaan tijdens een hardlooprondje met Sander, maar de afstanden die hij soms maakt, dat lukt haar gewoon weg niet meer.

Hetzelfde probleem, een andere oorzaak

Wat we met Pip meemaken, laat goed zien waarom je veranderingen bij een oudere hond niet zomaar aan de leeftijd moet toeschrijven.

Een hond die niet meer in de auto kan springen, kan last hebben van artrose. Maar het kan ook gaan om spierzwakte, neurologische problemen of andere aandoeningen.

Van buitenaf lijkt het misschien allemaal hetzelfde. Maar de oorzaak bepaalt welke behandeling of ondersteuning passend is. En daarom is het belangrijk om veranderingen in het bewegen serieus te nemen.

Soms zit helpen in kleine dingen

Voor Pip kunnen we de achteruitgang in haar bewegingsmogelijkheden niet zomaar oplossen. Maar we kunnen haar dagelijks leven wel gemakkelijker maken. De loopplank is daar een mooi voorbeeld van.

We hoeven niet meer te wachten tot ze een sprong probeert die misschien niet lukt. We hoeven haar niet meer halverwege op te vangen. En Pip hoeft niet meer te worstelen met iets wat haar steeds meer moeite kost.

Ze kan gewoon nog mee. Misschien wat langzamer dan vroeger, en met een beetje hulp. Maar dat maakt haar niets uit. En ons eigenlijk ook niet.

Oud worden vraagt soms om aanpassen

Als je jarenlang een hond hebt, raak je gewend aan hoe alles gaat. De wandelingen, het instappen in de auto, de favoriete slaapplek en alle kleine dagelijkse gewoontes. Maar wanneer een hond ouder wordt, veranderen die gewoontes soms.

Dan is het belangrijk om niet alleen te kijken naar wat niet meer lukt, maar vooral naar wat er nog wél mogelijk is. Een loopplank, een antislipmat, een andere slaapplek of wat extra hulp bij het opstaan kan soms al een groot verschil maken.

Natuurlijk is het belangrijk om eerst te onderzoeken waarom iets moeilijker wordt. Want waar bij de ene hond pijnstilling of een andere behandeling kan helpen, heeft een andere hond vooral praktische ondersteuning nodig.

Ook van binnenuit proberen we Pip te ondersteunen

Naast de praktische aanpassingen geven we Pip ook twee voedingssupplementen: Aktivait en Aprylic van VetPlus. Beide zijn ontwikkeld om de hersenfunctie te ondersteunen, maar doen dat op een verschillende manier.

Aktivait bevat onder andere antioxidanten, vitaminen en voedingsstoffen die belangrijk zijn voor de werking van zenuwcellen. Aprylic bevat speciale vetzuren die de hersenen van een alternatieve energiebron kunnen voorzien. Daarmee hopen we haar hersenfunctie zo goed mogelijk te ondersteunen.

Natuurlijk weten we dat supplementen haar neurologische problemen niet kunnen genezen en dat het effect per dier kan verschillen. Maar naast de loopplank en de andere kleine aanpassingen is dit voor ons een manier om Pip zo goed mogelijk te begeleiden tijdens het ouder worden.

Onze Pip blijft gewoon meegaan

Pip zal waarschijnlijk niet meer zelfstandig in onze auto’s springen. En dat is prima. Ze hoeft niet te bewijzen dat ze het nog kan. We pakken gewoon de loopplank. Want uiteindelijk gaat het er niet om dat ze alles blijft doen zoals vroeger.

Het gaat erom dat ze, ondanks het ouder worden, nog zo lang mogelijk kan genieten van de dingen die ze graag doet. En als we haar daar een beetje bij moeten helpen, dan doen we dat natuurlijk met alle liefde.

Herken je dat jouw oudere hond steeds meer moeite krijgt met bepaalde bewegingen? Laat dan onderzoeken wat de oorzaak kan zijn. Niet alles hoort zomaar bij het ouder worden, en vaak zijn er mogelijkheden om je hond te ondersteunen.